Één reden om je lijstjes bij oud vuil te parkeren - Bloggers Network
22668
post-template-default,single,single-post,postid-22668,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

Één reden om je lijstjes bij oud vuil te parkeren

Door: Job Hulsman van Polshoogte Magazine

 

Job Hulsman houdt van verhalen. Persoonlijke verhalen. Verhalen van mensen die met passie ergens aan werken, vol overgave iets nieuws ontwikkelen of boeiend kunnen vertellen over hun vakgebied. Lijstjes vindt Job maar niets. ‘Junkfood’ noemt hij het. En van junkfood word je dik en hongerig. Aan Bloggers Network vertelt hij waarom we allemaal over moeten stappen op het vertellen van verhalen.

 

Leg eens uit Job, waar komt jouw aversie tegen lijstjes vandaan?
“Dat zit diep. Ik ben lijstjes-moe. Ga je weleens naar de Mac Donalds?”

 

Bij hoge uitzondering.
“Dan ken je dat gevoel vast. Je hebt zin in een Big Mac. Je koopt een Big Mac-menu. Het eten werk je in no-time naar binnen terwijl je denkt: dit is de lekkerste Big Mac ooit. Eenmaal buiten spreek je met jezelf af dat dit de laatste keer was dat je je tijd en geld verprutst hebt aan een zompig broodje ijsbergsla met twee plakjes kartonburger.”

 

Herkenbaar, ja.
“Hetzelfde gevoel bekruipt mij bij het lezen van eindeloze lijstjes op inwisselbare blogs. Iedere keer klik ik ze aan. Altijd vallen ze tegen. Junkfood noem ik het daarom. Je wordt er dik van, het werkt verslavend en je schiet er weinig mee op.”

 

Je staat bekend om je passie voor verhalen.
“Er zijn zoveel mensen met een interessant verhaal. Verhalen vertellen is zo oud als het menselijk leven. En weet je waarom die verhalen zo interessant zijn? Omdat we de wereld willen begrijpen. Verhalen zijn daar bij uitstek geschikt voor.”

 

Hoe komt dat?
Een verhaal met een begin, middenstuk en eind vormt een geheel dat blijft hangen. Emotie speelt daarin een bepalende rol. Raymond Godding legt dat goed uit in een van zijn blogs. Een opsomming van feiten (vergelijkbaar met lijstjes op blogs) activeert alleen onze linker hersenhelft. Woorden uit het lijstje worden vertaald naar betekenissen, en verder gebeurt er weinig. Het gaat niet leven. Verhalen maken daarentegen een gevoel los bij mensen.”

 

Hoe kunnen we de wereld begrijpen dankzij verhalen?
“Een verhaal met een begin, middenstuk en eind vormt een geheel dat blijft hangen. Emotie speelt daarin een bepalende rol. Raymond Godding legt dat goed uit in een van zijn blogs. Een opsomming van feiten (vergelijkbaar met lijstjes op blogs) activeert alleen onze linker hersenhelft. Woorden uit het lijstje worden vertaald naar betekenissen, en verder gebeurt er weinig. Het gaat niet leven. Verhalen maken daarentegen een gevoel los bij mensen. Mensen denken van nature verhalend. We zoeken telkens het verband tussen oorzaak en gevolg. Hoe is iets ontstaan? Wat gaat er gebeuren? Een verhaal dat je hoort, leest of ziet koppel je automatisch aan je eigen ervaringen. Het roept emoties bij je op, waardoor je de verhalen onthoudt. Je hebt de wereld weer een beetje meer begrepen.”

 

Hoe kunnen bloggers dit toepassen?
“Ga voor jezelf na waar het verhaal zit. Dit kun je overal op toepassen. Hoe klein het onderwerp ook. Een netwerkborrel of event bezocht? Beschrijf niet hoe de dag verliep (feiten), maar liever wie je gesproken hebt en wat zij te vertellen hadden. Wat heb je geleerd? Door wie of wat raakte je geïnspireerd? Het meest voor de hand liggende verhaal is je eigen verhaal. Een persoonlijke schrijfstijl werkt. Het is niet voor niets dat bedrijven massaal overstappen op content marketing. Dat betekent niets anders dan klanten aan je binden door een verhaal te vertellen. Ook wel storytelling.”

 

En die lijstjes dan, die werken toch goed?
“Het ligt eraan wat je wilt bereiken. Zoveel mogelijk bezoekers en kliks? Of wil je mooie content maken waar mensen over praten? Dat moet iedereen uiteindelijk voor zichzelf bepalen.”

 

Welke verhalen raad je aan?
“Kijk eens rond op Blendle of koop de zaterdageditie van de Volkskrant. Verhalen genoeg. Dit verhaal bijvoorbeeld. Het gaat over de zevenennegentigjarige Alphons Meeuwis die in 1944 ontsnapte uit een gijzelaarskamp door een gat in het prikkeldraad te knippen. Of dit verhaal van horecaondernemer Casper Reinders. Mijn oproep aan bloggers: vertel de verhalen die je tegenkomt. Blijf dicht bij je eigen interesse en denk buiten de standaard kaders van het bloggen.”

Job-hulsman-2xrzo730c6vacchslv2cqy

Over de gastblogger

Job Hulsman richtte samen met fotograaf Jordie Volkerink Polshoogte Magazine op. Op Polshoogte Magazine lees je gratis verhalen over mensen met een verhaal. Iedere woensdag in oneven weken om klokslag 12.00 uur een nieuwe. Like de Facebook-pagina van Polshoogte Magazine.

No Comments

Post a Comment