Mijn bewuste keuze voor anoniem bloggen - Bloggers Network
22327
post-template-default,single,single-post,postid-22327,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

Mijn bewuste keuze voor anoniem bloggen

Door: Northflix

 

Ik werd door Bloggers Network benaderd of ik een gastblog wilde schrijven. Graag! Maar toen ik de laatste voorwaarde las, “Stuur een foto mee van jezelf”, had ik zoiets van “Daar gaan we weer!”. Waarom ik dat dacht? Omdat mijn blog anoniem is! Ik deel geen foto’s van mijzelf, mijn familie of wie dan ook en ik noem geen namen. Veel netwerken en soms ook bedrijven haken af zodra ik dat vertel. Bloggers Network gelukkig niet en het leuk ze tof als ik ook hier eens wat over mijn visie/keuze zou vertellen.

 

Bewuste keuze

Anoniem bloggen is voor mij een bewuste keuze geweest. Ik ben gesteld op mijn privacy en wil om diverse redenen niet alles online delen, al lijkt dat tegenwoordig wel de norm. Sommige mensen zitten door werk- en/of privé dingen niet in de positie om alles maar te kunnen delen. Of ze willen het gewoon niet, omdat ze het niet prettig vinden als iedereen alles maar weet. Mensen showen hun nieuwe ondergoed (met “aan foto’s), wat ze eten, gekocht hebben, delen tig selfies, make-up looks, twitteren commentaar en kritiek op bedrijven, personen en Tv-programma’s. (Guilty!) Dat moet ieder lekker voor zich weten, maar soms vraag ik me af of mensen zich er wel van bewust zijn dat alles wat je deelt over 5 of 50 jaar nog online te vinden is. Iets wat nu heel humoristisch en onschuldig lijkt kan dan tegen je werken. Besef je wel dat potentiële werkgevers je bijvoorbeeld vast gaan checken via Google? En dat het in bepaalde sectoren misschien niet gewaardeerd wordt als ze foto’s van jou in je BH vinden? Of lollig bedoelde Facebook kiekjes en filmpjes van een met drank overgoten avond bij ‘De Toppers’ waar je in je glitterpakje met dubbele tong mee staat te zingen met de ABBA-medley. Misschien niet slim als je later het onderwijs in wilt? Ik ken overigens ook iemand die zijn bijbaan is kwijtgeraakt nadat hij Twitterde over ‘lage fooi van gierige gasten’. Of mensen die zich ziek hadden gemeld en vervolgens foto’s van zichzelf aan het strand delen op Facebook. Al vind ik die laatste 2 voorbeelden eigenlijk gewoon, om Máxima te quoten, “een beetje dom”. Maar goed, terug naar mijzelf en het bloggen.

 

Het is me een aantal keer overkomen dat bepaalde bloggers netwerken en PR-bureau’s niet met mij in zee wilden gaan, omdat ze zich wilden verbinden aan een gezicht. Hun merken moesten zich kunnen identificeren met ‘een influencer’ en blijkbaar zijn woorden en productfoto’s volgens bedrijven niet genoeg om een band te creëren met lezers om zo eventueel invloed uit te oefenen op mensen. Jammer! Ik bedoel, in tijdschriften en kranten staan toch ook niet altijd foto’s van de redacteuren bij ieder artikel? Weet jij hoe de voetbalcommentator bij de samenvattingen van Studio Sport eruit ziet? Of de DJ van je favoriete radio-stadion? Ik vaak niet! Maar goed, ik besef mij dat mijn blog niet zo’n instituut is als een Cosmopolitan of Studio Sport, maar oppervlakkig vond ik het eigenlijk wel. Eerst prezen ze me de hemel in om mijn schrijfstijl, maar toen ik geen pasfoto wilde delen zagen ze geen heil meer in een samenwerking. Nou blog ik niet voor samenwerkingen, maar eerlijk is eerlijk: Het is een leuke bijkomstigheid! Heeft anoniem bloggen ook voordelen? Voor mij wel! Ik woon in een redelijk groot Fries dorp, maar in een wijk waarin iedereen veel van elkaar weet en de sociale controle vrij groot is. Soms is dat fijn (weinig inbraken, iedereen helpt elkaar), soms ook niet. Als ik een avond op stap ben geweest en geen idee heb hoe laat ik thuis was, is er altijd wel een buurvrouw die het me precies kan vertellen. Door geen foto’s te delen kan ik zonder herkend te worden over straat, wat me gezien mijn Google Analytics statistieken (Véél bezoekers uit mijn dorp!) anders vast niet zou lukken. Ook voel ik me vrijer om meningen te ventileren. Niet vrijer in de zin van “Ik kan lekker anoniem gaan lopen haten en afbranden”, maar ik kan nu makkelijker bepaalde privé situaties delen zonder het risico te lopen dat ik er op aangesproken ga worden. Als ik bijvoorbeeld Tweet dat ik mijn onderbroek verkeerd om aan had (Ik weet het, too much information…) of bepaalde persoonlijke verhalen vertel over mijn familie, dan zit ik er niet altijd op te wachten dat ik daar bij de bakker weer op aangesproken ga worden.

 

Vreemde eend in de bijt

Soms voel ik me dus de “vreemde eend in de bijt”, omdat ik geen naam en gezicht deel. Ik lig er niet wakker van en begrijp dat tijden veranderen, hoor! En ik snap ook dat het in sommige gevallen, zoals het delen van make-up looks of fashion foto’s, leuker is om een gezicht te zien! Bloggen, ploggen en vloggen is gemeengoed geworden, maar ik vind het wel eens vervelend dat ik mijn keuze voor anonimiteit zo vaak moet verdedigen en dat alles delen de norm lijkt. Net of ben je voor sommige mensen, bedrijven en netwerken niet serieus te nemen/geen volwaardige blogger als je er bewust voor kiest niet alles te delen.

 

Ik blijf geloven en hopen dat het bij bloggen op de eerste plaats om content gaat en niet om je pasfoto. Wat ik je verder vooral mee wil geven: Wat en hoeveel je deelt moet je helemaal zelf weten, maar denk goed na voor je iets online zet! Wees je bewust van het feit dat iets heel anders over kan komen dan jij het hebt bedoeld, want online heb je geen toonzetting/gezichtsuitdrukking. Besef je ook dat het over 5 of 50 jaar nog online te vinden is. Wat nu heel onschuldig en grappig lijkt kan dan tegen je werken. En voor mensen die ook anoniem willen gaan bloggen: Het kan wél! Jij bepaalt wat je deelt en waar jij je prettig bij voelt!

Header-kopie-301f68og8j9leshbfv9lhm

Over de gastblogger

Een  trotse Friezin (geboren en getogen!) van 25+. En nee, ik draag geen klompen, maar Converse AllStars! Ik ben dol op cola, pizza, stedentripjes naar Berlijn en Londen en sc Heerenveenfan/seizoenkaarthoudster. Ik ga nergens heen zonder een lipbalm en mijn iPhone op zak en ben lichtelijk verslaafd aan Netflix. Op mijn blog Northflix komen persoonlijke artikelen voorbij, maar ook veel beauty- en gadgetreviews en er is plek voor leuke plekken in Friesland, want er is leven buiten de Randstad!

No Comments

Post a Comment