Tips voor het omgaan met communicatiemedewerkers - BN
22700
post-template-default,single,single-post,postid-22700,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive

Tips voor het omgaan met communicatiemedewerkers

Door: Tirza van der Graaf

 

Stel, je schrijft een blog over een bepaald bedrijf wat je ontzettend interessant vindt. Je wilt er meer van weten en belt op omdat je graag iemand zou willen interviewen. Via de receptie word je doorverwezen naar ‘iemand van de afdeling communicatie’ of ‘de persvoorlichter’. Je stelt keurig je vragen, maar merkt al vrij snel dat je niet de antwoorden op je vragen krijgt die je wilt. Je blijft proberen, maar merkt dat je vastloopt. Nadat je hebt opgehangen vraag je je af wat je nu eigenlijk bent opgeschoten. Herkenbaar?

 

Mijn naam is Tirza van der Graaf, ik ben 21 jaar en sinds september doe ik de Master Journalistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Al vrij snel werd ik geconfronteerd met persvoorlichters en communicatiemensen. Ook tijdens mijn stage had ik al veel met ze te maken gehad, maar sinds dit jaar konden ze plotseling vervelend worden. Dat heeft er onder andere mee te maken dat ik student ben en niet in dienst ben van een gerenommeerde krant. Als blogger heb je hier ongetwijfeld ook mee te maken. Voor persvoorlichters is er dan vaak geen belang waarom ze je veel informatie zouden geven, wat op zich erg logisch is. Maar hoe ga je hier nu op een goede manier mee om? Een aantal tips.

 

1. Zorg dat je je van tevoren goed inleest.

Persvoorlichters en communicatiemedewerkers vinden het vervelend als je ontzettend brede vragen stelt. Stel dat je een blog schrijft over Lowlands, en je de persvoorlichter belt met de vraag: ‘Wie gaan er zoal allemaal optreden?’, dan is dat niet handig. Zorg dat je precies genoeg weet van waar je over schrijft zodat je gerichte vragen kunt stellen.

 

2. Blijf beleefd. 

Blijf altijd beleefd. Persvoorlichters hebben de neiging te zeggen: ‘Daar doen wij geen uitspraken over’, of ‘Kijk maar op de website’. Dit kan allereerst met het bovenstaande te maken hebben, namelijk dat je de verkeerde vragen stelt. Vraag je op zo’n moment af: stel ik wel de goede vraag? Zijn er andere manieren om mijn vraag te stellen? Als dit niet het geval is, blijf dan rustig en blijf onthouden dat je het recht hebt deze mensen vragen te stellen. Geen enkele vraag is dom, en als je te horen krijgt dat je op de website moet kijken, kun je rustig zeggen: ‘ik wil mijn vragen graag telefonisch stellen en liever niet per e-mail.’ Als je rustig blijft, krijg je veel gedaan!

 

3. Houd je aan de afspraken.

Communicatiemedewerkers willen vaak je stukje van tevoren lezen. Als je dit afspreekt, ben je verplicht dit ook te doen. Het kan dan gebeuren dat je je stukje volledig in het rood terugkrijgt omdat er allerlei op- en aanmerkingen bij gemaakt zijn. Schrik hier niet van, maar bedenk dat je een onderhandeling ingaat. Hierbij is het geven en nemen. Je bent niet verplicht alles over te nemen, maar ga met de voorlichter in gesprek om samen tot een goede oplossing te komen. Dan ben jij blij, en is diegene ook tevreden.

 

En bovenal: wees je bewust van elkaars belang. Jij hebt een ander belang dan de persvoorlichter. Jij wilt mooie quotes horen die je waarschijnlijk van tevoren al hebt bedacht, maar de persvoorlichter heeft het imago van zijn of haar bedrijf hoog te houden. Sommige dingen kun je daardoor ook gewoon niet te weten komen. Houd voor ogen dat de persvoorlichter ook gewoon zijn werk doet, net als jij.

 

Wil je hier meer over weten? Lees dan het boek Gevaarlijk Spel, geschreven door Mirjam Prenger, Frank van Vree en Laura van der Wal. Dit gaat precies over de verhouding tussen de journalist en communicatiemedewerker en hier staan nog veel meer bruikbare tips in.

IMG_9143-2xrzo730c6v1edb7zo1n9m

Over de gastblogger

Tirza van der Graaf is 21 jaar en student Master Journalistiek&Media aan de Universiteit van Amsterdam.

No Comments

Post a Comment